آموزش کامپیوتر – برگه 7 – پویا متلب

Sorry, no posts matched your criteria.

این سایت در ستاد ساماندهی ثبت شده و تابع قوانین جمهوری اسلامی میباشد

اپل به‌اندازه کافی روی نوآوری سرمایه‌گذاری نمی‌کند

۲۳ تیر ۱۳۹۷
37 views
بدون نظر

«تونی ساکوناهی» یکی از تحلیل‌گران موسسه «برنستین» امروز در مصاحبه خود گفت با اینکه کماپنی اپل سال گذشته بالغ بر ۱۲٫۷ میلیارد دلار را در بخش تحقیق و توسعه صرف کرده است، اما ظاهرا این شرکت مبلغ کافی را در این بخش سرمایه‌گذاری نکرده است. البته مقدار مبلغ سرمایه‌گذاری شده توسط اپل در بخش تحقیق و توسعه در سال گذشته حتی از مقدار مبلغی که این شرکت از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱  در محصولات جدید خود سرمایه‌گذاری کرده هم بیشتر بوده است. این بازه زمانی ۱۳ ساله حتی شامل محصولاتی از جمله آیفون، آی‌پد و آی‌پاد هم می‌شود. اما با توجه به نتایج و محصولات این کمپانی می‌توان گفت اپل در بحث سرمایه‌گذاری در آینده خساست به خرج داده است.

ساکوناهی می‌گوید این غول تکنولوژی در اصل تنها ۲ درصد از نقدینگی خود را در بخش تحقیق و توسعه صرف کرده و از طرف دیگر همتایان این شرکت حدود ۲۵ درصد از نقدینگی خود را در این بخش سرمایه‌گذاری کرده‌اند. اپل در طول سال میلیاردها دلار درآمد کسب می‌کد و حتی این ۲ درصد هم مبلغ بسیار هنگفتی می‌شود. با این حال با توجه به درآمد کلی شرکت اپل، صرف تنها ۲ درصد از نقدینگی این شرکت در بخش تحقیق و توسعه اصلا کافی به‌نظر نمی‌رسد.

این تحلیل‌گر همچنین اشاره داشته که اپل ۵٫۱ درصد از درآمد خود را در بخش تحقیق و توسعه سرمایه‌گذاری می‌کند و این درحالی است که رقبای اپل حداقل ۱۰ درصد از درآمد خود را در این بخش صرف می‌کنند و جالب اینکه حاشیه سود این کمپانی‌ها نیز همانند اپل ۳۸ درصد بوده است. ساکوناهی معتقد است که طبق آمار و ارقام اپل بایستی مبلغ سرمایه‌گذاری خود در بخش تحقیق و توسعه را حداقل دوبرابر کند تا بتواند با درصد سرمایه‌گذاری رقبای خود در این بخش برابری کند. علاوه بر این، با اینکه اپل پر درآمدترین کمپانی در بین شرکت‌های بزرگ ایالات متحده محسوب می‌شود، اما در بحث سرمایه‌گذاری در بخش تحقیق و توسعه این کمپانی در رتبه ششم قرار دارد. طبق گفته تحلیلگران، با اینکه مبلغ سرمایه‌گذاری شده توسط اپل در بخش تحقیق و توسعه در ۶ سال اخیر با افزایش ۵ برابری همراه بوده اما از لحاظ درصدی این اپل سرمایه‌گذای خودش را در این بخش کاهش داده که این مسئله باعث شده این شرکت در چند سال اخیر نتواند محصول انقلابی جدیدی را به دنیا معرفی کند. ساکوناهی می‌گوید اپل مطئمنا نیازمند توجه بیشتر به بخش تحقیق و توسعه بوده و بایستی نوآوری در محصولات و سرویس‌های خود را بیش از پیش گسترش دهد تا از این طریق بتواند رشد و درآمد خود را مجددا افزایش دهد.

فرصت بعدی که اپل می‌تواند از آن برای ایجاد یک موج جدید و انقلابی در در دنیای تکنولوژی استفاده کند، عینک‌های مجهز به هوش مصنوعی هستند. طبق گفته‌های تحلیلگران، این عینک‌ حتی می‌تواند از معرفی اولین آیفون هم پر سر و صداتر و موفق‌تر باشد. گفته می‌شود عینک اپل قرار است در بازه زمانی ۲۰۲۰ یا ۲۰۲۱ معرفی شود.

احتمالا به یاد دارید اپل بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ هم به نداشتن نوآوری از سوی طرفداران متهم شده بود. اپل از آن زمان تا به امروز اپل واچ، ایرپاد و هوم‌پاد را معرفی کرده است. حال با اینکه اپل به بزرگترین تولیدکننده ساعت‌های هوشمند در دنیا هم تبدیل شده اما هیچکدام از این ۳ دیوایس جدید نتوانسته‌اند تاثیراتی مشابه معرفی آیفون، آی‌پد و آی‌پاد بر دنیای تکنولوژی داشته باشند.

طبق ادعای اکثر تحلیل‌گران بازار
آی‌تی‌ایران

آموزش زبان مورس با استفاده از «جیبورد» گوگل

۲۳ تیر ۱۳۹۷
33 views
بدون نظر

به‌لطف ویژگی جدید اپلیکیشن «جیبورد» (Gboard)، امکان ارتباط با دوستان از طریق زبان مورس هم به‌وجود آمده است. این ویژگی برای کاربران اندروید و آی‌اواس قابل استفاده است. اگر هنوز نحوه تایپ از طریق زبان مورس را یاد نگرفته‌اید گوگل می‌تواند این کار را هم به راحتی و تنها در ۱ ساعت به شما آموزش دهد. کافی است از اپلیکیشن جدید این شرکت استفاده کنید.

به منظور یادیگری و استفاده از زبان مورس ابتدا باید اپلیکیشن جیبورد گوگل را از گوگل پلی یا اپ‌ استور دانلود کنید.

اندروید

پس از اینکه اپلیکیشن را نصب کردید، وارد تنظیمات گوشی شده و پس از انتخاب گزینه سیستم، وارد بخش Language & input شوید. در اینجا گزینه Virtual keyboard و سپس گزینه Languages را انتخاب کنید. پس از انتخاب زبان، لیست کیبوردها را مشاهده می‌کنید که در این بخش بایستی گزینه مورس کد (Morse Code) را پیدا و انتخاب کنید. در این بخش امکان بی‌صدا کردن کلیدها هنگام استفاده از مورس کد هم وجود دارد.

آی‌اواس

این کار در آی‌اواس کمی آسان‌تر است. پس از ورود به تنظیمات گوشی وارد بخش Languages شده سپس روی گزینه Add language کلیک کرده و در ادامه Morse code را پیدا و انتخاب کنید.

ضمنا گوگل معانی برخی از تنظیمات و بخش‌های این اپلیکیشن را به‌خوبی توضیح داده تا کاربران بفهمند هر گزینه چه معنی خاصی می‌تواند داشته باشد. در کل هر زمان که خواستید از زبان مورس استفاده کنید، ایتدا یک سر به آموزش زبان مورس گوگل بزنید تا نحوه نوشتن کلمات و حروف را به‌خوبی یاد بگیرید.

 

آی‌تی‌ایران

هوآوی لو داد: نام نسخه جدید اندروید، پسته است

۲۲ تیر ۱۳۹۷
48 views
بدون نظر

گوگل همیشه عادت دارد اطلاعات مربوط به نام نسخه‌های جدید اندروید را مدت‌ها قبل از عرضه رسمی آن منتشر کند. نام رسمی نسخه‌های جدید از این سیستم عامل هر ساله در پاییز اعلام می‌شود و امسال نیز از این قانون مستثنی نیست. امسال نیز طبق اعلان شرکت گوگل، تا یک ماه آینده نام رسمی نسخه Android P را خواهیم فهمید.  

اما طبق اخبار و گزارش‌های مختلف ظاهرا شرکت هو‌آوی به صورت تصادفی نام نسخه جدید اندروید را لو داده است. در گزارش آمده که یکی از مشتریان هو‌آوی در مکالمه‌ای با سخنگوی این شرکت، در مورد تاریخ عرضه نسخه اندروید پی برای گوشی  P9 Lite mini  شرکت هو‌آوی سوالی می‌پرسد و پاسخ نماینده این شرکت به صورت سهوی شامل نام Pistachio   ( پسته) بوده است.

البته طبق گزارشی از بلومبرگ که در فوریه امسال منتشر شد، گوگل احتمالا نسخه جدید اندروید را  Android Pistachio Ice Cream( بستنی پسته ای) نام گذاری خواهد کرد، ولی بسیاری از طرفداران اندروید امیدوارند نام “بستنی” از انتهای این نسخه حذف شود تا نام کوتاه‌تری شود.

آی تی ایران

معرفی دوربین جدید نیکون با قابلیت زوم ۱۲۵ برابر

۲۲ تیر ۱۳۹۷
31 views
بدون نظر

شرکت نیکون امروز دوربین جدیدی به نام  Nikon Coolpix P1000را معرفی کرده که جزو دسته دوربین‌های Bridge Camera محسوب شده و قابلیت زوم خارق العاده ۱۲۵ برابری دارد. با چنین قابلیتی، این لنز طولانی ترین میزان زوم را در بین دوربین‌های سوپر زوم موجود در بازار دارد. این دوربین قرار است از ماه سپنتامبر با قیمت ۱۰۰۰ دلار به فروش برسد.

لنز این دوربین با چنین قابلیتی، قادر است قادر خواهد طبق ادعای شرکت نیکون، حتی از جزئیات روی سطح کره ماه نیز عکس برداری کند. این دوربین به قابلیت macro mode نیز مجهز است و لنز آن می‌تواند در حالت Wide، از فاصله‌ای به نزدیکی ۱٫۰۱۶ سانتی متری نیز عکاسی کند.

معمولا نگه داشتن لنزهای طویل، در دست کمی مشکل است، به همین دلیل شرکت نیکون سیستم تکنولوژی Dual Detect Optical VR Technology درون دوربین به کار گرفته است که می‌تواند به میزان زیادی نمود لرزش‌های دست را داخل عکس‌ها کمتر کند. البته لازم به ذکر است، این لنز آنقدر طویل است که احتمالا کاربر باید با دو دست خود آن را بگیرد ولی با این وجود، نسبتا وزن بسیار کم ۱٫۴۵ کیلوگرمی دارد.

لنز زوم خارق‌العاده این دوربین، جلوی سنسور ۱۶ مگاپیکسلی دوربین قرار دارد که از طراحی  backlit design بهره برده است. علاوه بر قابلیت عکاسی با کیفیت ۱۶ مگاپیکسل، سنسور این دوربین همچنین قادر است با کیفیت ۴K با سرعت ۳۰ فریم در ثانیه نیز عکاسی کند. این دوربین تا ۲۹ دقیقه نیز قادر است فیلم ضبط کند. خروجی mic نیز داخل دوربین وجود دارد که برای ضبط صدا کارایی دارد، قابلیتی که معمولا در دوربین‌های bridge cameras وجود ندارد.

دوربین Coolpix P1000 همچنین از آخرین نسخه پردازنده نیکون بهره برده که قادر است تصاویری با سرعت ۷ فریم در ثانیه عکاسی کند. طبق گفته نیکون، قابلیت اتوفوکوس تشخیص دهنده کنتراست دوربین نیز بسیار سریع عمل می‌کند.

با وجود اینکه سنسور این دوربین نسبتا کوچک است، اما  چند قابلیت حرفه‌ای شاخص دارد. مثلا همراه با قابلیت‌های  manual modes، manual focus  و time-lapses، عکاسی RAW shooting  نیز امکان‌پذیر است. همچنین امکان استفاده از فلش‌های سازگار با محصولات نیکون نیز وجود دارد. ISO  دوربین، ۶,۴۰۰ و سرعت شوتر نیز  ۱/۴,۰۰۰ است. چند قابلیت جدید auto modes cater نیز به زوم طولانی دوربین اضافه شده مانند Moon Mode و  Bird Watching Mode..

به جرئت می‌توان ادعا کرد که P1000 ، یکی از خارق العاده ترین محصولات نیکون است، این دوربین به صورتی می‌تواند عکاسی کند که حتی قابل مقایسه با دوربین یک گوشی هوشمند حرفه‌ای هم نیست و علاوه بر این، حتی از بسیاری از دوربین‌های مگا زوم موجود در بازار نیز سرآمدتر است. زوم ۱۲۵ برابری، طولانی‌ترین میزان زومی است که تا کنون یک دوربین به آن مجهز بوده است و می‌تواند عکاسی از زاویه نزدیک را وارد مرحله جدیدی کند.

 یک دستگاه Bluetooth remote  به نام  ML-L7 نیز قرار است به عنوان لوازم جانبی انتخابی این دوربین عرضه شود که برای کنترل دوربین از راه دور کاربرد دارد و با قیمت ۵۰ دلار به فروش خواهد رسید.

آی تی ایران

فروش اسرار نظامی ارتش آمریکا در دارک ‌وب

۲۱ تیر ۱۳۹۷
56 views
بدون نظر

اسرار و اطلاعات نظامی اغلب با حساسیت و امنیت بسیار بالایی محافظت می‌شوند و دسترسی غیر قانونی به آنها تقریبا غیرممکن است. البته در صورتی که پای یک روتر ضعیف در میان باشد، این حرف‌ها دیگر معنی ندارند.

محققین موسسه امنیت و اطلاعاتی «Recorded Future» اعلام کرده‌اند یک سری از طاعلاعات حساس نظامی را برای فروش در «دارک وب» مشاهده‌ کرده‌اند. این اطلاعات شامل جزئیات کامل در رابطه با پهپادهای مدل MQ-9 Reaper ارتش آمریکا، دوره‌های آموزشی تانک‌ها، دوره‌های نجات و سیستم‌های انفجاری پیشرفته می‌شوند.

طبق گزارش این موسسه، یک هکر با استفاده از حفره امنیتی موجود در روترهای سال ۲۰۱۶ ارتش آمریک توانسته به این اطلاعات دست پیدا کند. در این گزارش آمده که این هکر با استفاده از موتور جستجوی «Shodan» که برای دستگاه‌های متصل استفاده می‌شود، روترهای آسیب‌پذیر را شناسایی کرده و آنها را مورد حمله و سرقت قرار داده است.

مجرمین سایبری همواره در جستجو برای یافتن دریچه‌های جدید برای نفوذ به سیستم‌های خصوصی و سازمانی مختلف هستند و در صورتی که افراد یا سازمان‌ها روترهای خود را آپدیت‌های امنیتی جدید مطابقت ندهند، ممکن است هکرها آنها را شناسایی کرده و پس از نفوذ اطلاعات مهمی را مانند مورد بالا به سرقت ببرند.

آندره بویسویچ یکی از مدیران ارشد این موسسه در اینباره می‌گوید: «این حقیقت که یک هکر با مهارت‌ها تقریبا متوسط توانسته چند هدف آسیب‌پذیر نظامی را شناسایی کند و یکی سری اطلاعات بسیار حساس و سری را در کمتر از یک هفته به سرقت ببرد، نشان می‌دهد در صورتی که حمله‌هایی به این شکل توسط یک گروه حرفه‌ای و سازماندهی شده با اهداف بزرگتر انجام بگیرد، مطمئنان خطرهای بزرگتری ارتش آمریکا را تهدید خواهد کرد.»

گفته می‌شود این هکر حتی توانسته به تصاویر زنده دوربین‌ها نظارتی مرز آمریکا و مکزیک هم دسترسی داشته باشد و حتی تصاویر ضبط شده توسط یک پهپاد آمریکایی را هم به سرقت ببرد.

این هکر اطلاعات نظامی را از یک پادگان نیرو هوایی ارتش آمریکا در ایالت نوادا به سرقت برده است.

 

آی‌تی‌ایران

پرداخت جریمه ۵۰۰ هزار پوندی فیسبوک در ۱۸ دقیقه

۲۱ تیر ۱۳۹۷
31 views
بدون نظر

طبق آمار و گزارش‌ها، پرداخت جریمه ۵۰۰ هزار پوندی فیسبوک در رابطه با رسوایی این شرکت و موسسه کمبریج آنالیتیکا، تنها ۱۸ دقیقه برای شرکت فیسبوک زمان می‌برد. این جریمه توسط سازمان نظارت بر داده‌های بریتانیا تعیین شده است.

این جریمه در اصل حداکثر جریمه‌ ممکن برای یک شرکت است که فیسبوک به دلیل دست بردن در اطلاعات کاربران و ناتوانی در محافظت از این اطلاعات متحمل آن شده است.

اما نکته جالب اینکه شرکت فیسبوک آنقدر از راه تبلیغات درآمد کسب می‌کند که این مبلغ تنها قطره‌ای از اقیانوس دارایی فسیبوک را کاهش می‌دهد. طبق آمار رسمی منتشر شده توسط این کمپانی، فیسبوک در سه ماه اول سال ۲۰۱۸ بیش از ۴٫۸ میلیارد دلار درآمد خالص داشته است.

حال با جمع و تقسیم ساده‌ای که توسط کارشناسان کنجکاو انجام شده، فیسبوک در دقیقه حدود ۳۷ هزار دلار درآمد خالص کسب می‌کند. این یعنی جریمه ۵۰۰ هزار پوندی اعلام شده توسط سازمان نظارت بریتانیا تنها ۱۸ دقیقه از درآمد این شرکت را به خودش اختصاص می‌دهد. چیزی شبیه همان قطره‌ای که از اقیانوس کم می‌شود.

در گذشته سابقه نداشته که به این شکل و در چنین مقیاسی دیتای کاربران  بدون اجازه در اختیار کسی قرار بگیرد و به همین دلیل جریمه ۵۰۰ هزار پوندی سازمان نظارت بر داده‌های بریتانیا بالاترین جریمه‌ای بود که این سازمان تابحال برای یک کمپانی اعلام کرده بود.

طبق آمار، فیسبوک در سال ۲۰۱۷ بیش از ۴۰ میلیارد دلار درآمد خالص کسب کرده است.

آی‌تی‌ایران

رشد تمرکزگرایی در اینترنت

۲۰ تیر ۱۳۹۷
48 views
بدون نظر

اثر شبکه‌ای در علم اقتصاد و کسب‌وکار تاثیر مثبت استفاده یک کاربر از یک کالا یا خدمات بر ارزش آن است. به عبارت دیگر، وقتی اثر شبکه‌ای وجود داشته باشد، ارزش یک محصول با افزایش تعداد کاربرانش بیشتر می‌شود.

نمونه کلاسیک اثر شبکه‌ای، تلفن است به‌طوری که توسعه استفاده از آن در بین افراد باعث شد، این وسیله ارزشمند شده و به یک کالای ضروری تبدیل ‌شود. همین رویکرد نیز درباره کامپیوتر به وجود آمد که با ارائه برنامه‌های بیشتر، کاربران بیشتری جذب کرد، یا اینکه هر چه افراد بیشتری در یک شبکه اجتماعی عضو ‌شوند، ارزش آن شبکه برای سایر کاربران کنونی و آینده بیشتر می‌شود. در واقع، این ایده در دو دهه گذشته به مردم کمک کرده تا قدرت مایکروسافت و نرم‌افزار ویندوزش را دریابند و اینکه فیس‌بوک، گوگل و سایر غول‌های تکنولوژی به بازیگران اصلی اقتصاد جهان تبدیل ‌شوند. اصطلاح «اثرات شبکه‌ای» را کارل شاپیرو (Carl Shapiro) و هال واریان(Hal Varian)، نویسندگان کتاب «قوانین اطلاعات» به‌عنوان یکی از بهترین کتاب‌های حوزه اقتصاد دیجیتال، رواج دادند.

با این حال، هال واریان از اینکه می‌بیند چطور فرزند معنوی او مورد استفاده یا سوءاستفاده قرار می‌گیرد، خوشحال نیست. وی در کنفرانسی در بروکسل اواخر سال ۲۰۱۶ گفت: «تنها چیز خطرناک‌تر از یک اقتصاددان، یک اقتصاددان آماتور است و اقتصاددانان آماتور زیادی وجود دارند که دوست دارند در مورد اثرات شبکه‌ای صحبت کنند.» به اعتقاد وی، برخی شرکت‌ها، به ویژه مایکروسافت و فیس‌بوک، از اثرات شبکه‌ای سود برده‌اند. در این میان، آمازون و گوگل کمتر برخوردار شدند. اما از نظر منتقدان، این ارزیابی هال واریان کمی خودخواهانه است، چرا که وی از سال ۲۰۰۲ اقتصاددان ارشد گوگل است. اما حق با او است. اگرچه اینترنت به‌عنوان چرخ‌های محرک اقتصادی نقش مهمی ایفا کرده، با این حال، داستان چگونگی متمرکز شدن آن همچنان پر از ابهام است. در واقع، این ابهام بیشتر درباره اثرات جانبی تمرکز اینترنت است تا اثرات شبکه‎ای.

کاوش عمیق

برای درک تاریخ اخیر اینترنت نباید فراموش کرد که اینترنت نیز مانند بسیاری از سیستم‌های دیجیتالی در چندین لایه طراحی شده است. در پایین‌ترین لایه، پروتکل‌هایی است که به انواع مختلف شبکه‌ها و دستگاه‌ها اجازه می‌دهد تا اطلاعات یا اینترنت را تبادل کنند. در این سطح که هنوز هم عمدتا غیرمتمرکز است، هیچ شرکت واحدی این پروتکل‌ها را کنترل نمی‌کند(هرچند تعداد شرکت‌های ارائه‌دهنده اینترنت به شدت کاهش یافته؛ اکثر آمریکایی‌ها تنها دو گزینه برای انتخاب دارند). لایه بعدی و بالاتر، یعنی هر چیزی که در راس خود اینترنت اتفاق می‌افتد، متمرکزتر شده است. این تمرکز در مورد وب و سایر کاربردهای اینترنتی صادق است. به ویژه بخش‌هایی که شامل اکثر خدمات مصرفی، از جست‌وجوی آنلاین گرفته تا شبکه‌های اجتماعی می‌شود.

تمرکز در آنچه به‌عنوان «لایه سوم» اینترنت نامیده می‌شود نیز شایع است. اکثر مردم یکی از دو سیستم عامل موبایل، iOS اپل یا اندروید گوگل را دارند. رایانش ابری میدان مسابقه سه‌جانبه بین آمازون، گوگل و مایکروسافت است. در مورد داده‌ها نیز این رقابت وجود دارد. آمازون، فیس‌بوک و گوگل نه تنها بر بازار اصلی خود مسلطند؛ بلکه نسبت به سایر شرکت‌های آنلاین در غرب، اطلاعات دیجیتال بیشتری را جمع‌آوری کرده‌اند. در واقع، این شرکت‌ها یک پایگاه داده‌ای در مقیاس جهانی هستند که اطلاعات را برای فروش تبلیغات هدفمند و به‌کارگیری خدمات هوش مصنوعی ذخیره می‌کنند. با وجود این، پس چرا لایه‌های مختلف اینترنت، ویژگی‌های مختلف آن را توسعه دادند؟ اساس اینترنت برای انتقال داده‌ها و انتشار اطلاعات طراحی شده بود، بنابراین پروتکل‌ها آنچه را که پیش از این از طرف کسی ارسال شده بود ثبت نمی‌کرد. در واقع، به گفته آلبرت ونگر(Albert Wenger)، از شرکت سرمایه‌گذاری یونین اسکوئر ونچرز(Union Square Ventures) که سرمایه‌گذار اولیه توییتر هم بود، اینترنت بدون حافظه ساخته شد.

گروه‌هایی مانند کارگروه مهندسی اینترنت(IETF) و کنسرسیوم وب جهان‌گستر(W۳C) که پروتکل‌های اصلی را توسعه دادند، توانستند به کتاب قوانین اضافه شوند. اما آنها کاری نکردند، در واقع تنها با تاخیر انجام دادند. یکی از دلایل ثبت نکردن دلایل ایدئولوژیک بود: بسیاری از پیشگامان اینترنت معتقد بودند پروتکل‌ها برای جلوگیری از تمرکز کافی است. دلیل دیگر این بود با اینکه آنها سریع‌تر از بدنه تنظیمات استاندارد متعارف حرکت می‌کردند، هنوز هم کند بودند.

به هر حال، کمبود حافظه داخلی در وب ارائه برنامه‌های خاصی را سخت می‌کرد. به‌عنوان مثال، فروشگاه‌های آنلاین هیچ راهی برای دانستن آنچه مشتری قبلا به آنها سفارش داده بود، نداشتند. البته برای حل این مشکل، شرکت نرم‌افزاری Netscape، راهکار «کوکی‌ها» را ارائه کرد. کوکی در واقع بسته‌ای از اطلاعات است که در قالب یک فایل متنی از طریق وب‌سایت‌ها روی کامپیوتر کاربر ذخیره می‌شود تا از طریق آن کاربر شناسایی شده و مثلا بدون نیاز به ورود نام کاربر و رمز عبور همواره در سایت لاگین باقی بماند. در واقع، ایجادکنندگان وبگاه‌ها کوکی‌ها را می‌سازند تا امکان دسترسی بهتر به سایتشان را فراهم کنند.

این تغییرات فنی ظریف فرصتی برای تعدادی شرکت برای تبدیل شدن به حافظه اینترنت به وجود آورد. در اصل، گوگل لیستی از وب‌سایت‌ها و پایگاه داده‌ای از تاریخچه‌های جست‌وجوی افراد است. فیس‌بوک هویت کاربران و ارتباطات بین آنها را ردیابی می‌کند. آمازون شماره کارت اعتباری و اطلاعات رفتاری خریداران را جمع‌آوری می‌کند. با این حال، مخزن چنین اطلاعاتی بودن به‌طور کامل توضیح نمی‌دهد که چگونه این شرکت‌ها بر بازارهای خود تسلط یافتند. این جایی است که اثرات شبکه‌ای وارد می‌شوند. اینترنت اساسا اقتصاد محتوا، از اخبار گرفته تا ویدئو، را تغییر می‌دهد. در جهان آفلاین، قدرت و سود به شرکت‌هایی تعلق می‌گیرد که توزیع، مانند چاپ و شبکه‌های کابلی را کنترل می‌کنند. اما در وضعیت آنلاین، توزیع اساسا رایگان بوده و بخش سخت‌ آن جمع‌آوری محتوا، یعنی یافتن بهترین و عرضه آن به مشتریان است.

بنابراین اولویت نخست، جذب کاربران زیاد تا جایی که ظرفیت و امکان آن وجود دارد، است. به‌عنوان مثال، گوگل توانست Alta Vista (موتور جست‌وجوی پیشرو در اواخر دهه ۱۹۹۰) را شکست دهد، زیرا جست‌وجوهایش سریع‌تر و نتایجش دقیق‌تر بود. هنگامی که چنین مزایایی ایجاد شد، گوگل انواع مختلفی از خدمات را راه‌اندازی ‌کرد. خدمات کاربرانی را جذب می‌کرد و به واسطه آنها تولید‌کنندگان محتوا(سایت‌هایی که نام آنها در جست‌وجوی گوگل می‌آید) را جذب می‌کردند، که این روند به نوبه خود تجربه کاربر را بهبود می‌بخشید. به‌طور مشابه، افراد بیشتری از سرویس جست‌وجوی گوگل استفاده می‌کنند، گوگل نیز اطلاعات بیشتری جمع‌آوری کرده و کمک می‌کند تا نتایج بیشتری را مرتبط سازند.

در حال حاضر شرکت‌های فناوری تعداد زیادی مراکز داده در سراسر جهان و میلیون‌ها سرور را مدیریت کرده و از شبکه‌های خصوصی پرسرعت استفاده می‌کند. گوگل، به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت، حدود یک‌چهارم کل ترافیک اینترنت را مدیریت می‌کند. همچنین این شرکت برای توسعه کسب و کارهای رایانش ابری، در حال ساخت سه کابل جدید فیبر نوری زیر آب در امتداد سطح اقیانوس از اقیانوس آرام تا دریای شمال است. چنین سرمایه‌گذاری رقابت را برای سایرین سخت‌تر می‌کند.

گرچه گوگل اهمیت حق تجربه کاربر را از ابتدا متوجه شد، با این‌حال یافتن راهکاری برای کسب درآمد از جست‌وجو، طول کشید. تلاش گوگل برای فروش تکنولوژی‌اش به شرکت‌ها و به تبع آن برای تبلیغات، بعدها از سوی فیس‌بوک و سایر شرکت‌های بزرگ اینترنت نیز دنبال شد. این انتخاب به این معنی بود که آنها مجبور بودند اطلاعات بیشتری در مورد کاربرانشان جمع‌آوری کنند.  اگر آنها اطلاعات بیشتر داشته باشند، تبلیغاتشان را بهتر هدف‌گذاری کرده و پول بیشتری کسب می‌کنند. طبق گفته سایت پژوهشی eMarketer، یک گروه اطلاعاتی بین فیس‌بوک و گوگل اکنون نزدیک به ۶۰درصد از درآمد تبلیغات آنلاین آمریکا را جمع‌آوری می‌کند.

به گفته گلن ویل(Glen Weyl)، اقتصاددان مرکز تحقیقات مایکروسافت و استاد دانشگاه ییل، بزرگ شدن جمع‌آوری‌کنندگان داده‌ها برای اهداف تبلیغاتی، آنها را برای تغییر شکل مثلا تبدیل شدن به شرکت‌های هوش مصنوعی آماده می‌کند. آنها نه تنها حجم عظیمی از داده‌ها دارند، بلکه از استعداد‌های مهندسی و زیرساخت‌های محاسباتی لازم برای تبدیل اطلاعات دیجیتالی خود به انواع خدمات شناختی، از تشخیص چهره و گفتار گرفته تا نرم‌افزار برای پهپاد و خودروهای خودران، بهره‌مند هستند. اما از طرفی منتقدان فناوری‌های بزرگ مانند جاناتان تاپلین(Jonathan Taplin)، مدیر سابق آزمایشگاه نوآوری دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، نگران است که هوش مصنوعی می‌تواند دور دیگری از تمرکز را ایجاد کند. ترس بزرگ این است که در آینده یکی از غول‌های آنلاین به نوعی به «استاد هوش مصنوعی» تبدیل شود و نه تنها در جهان آنلاین، بلکه در بسیاری از صنایع دیگر نیز حکمرانی کند. در حال حاضر، این یک داستان علمی تخیلی بوده و ممکن است هرگز تحقق نیابد. اما در عین حال رویای تغییر قوانین اقتصادی اینترنت برای رسیدن به ریشه‌های غیرمتمرکز آن، به شدت از سوی تعداد زیادی از استارت‌آپ‌ها و فعالان بلاک‌چین دنبال می‌شود.

منبع: اکونومیست

 

اقتصاد شرکت‌های بزرگ کل فضای مجازی را می‌بلعد
گوگل امروزه یک‌چهارم کل ترافیک اینترنت را مدیریت می‌کند
دنیای اقتصاد
سیمین عزیزمحمدی

واقعیت دیجیتالی: تغییری از تکنولوژی به سمت فرصت ها

۲۰ تیر ۱۳۹۷
34 views
بدون نظر

همانطور که نحوه تعامل ما با تکنولوژی در حال تغییر است، انقلاب واقعیت افزوده و مجازی هم به نقطه اوج خودش رسیده است. پیشی گرفتن بخش تجاری از مصرفی در بکارگیری این تکنولوژی های جدید خود گواه سرعت این تغییرات است. به این ترتیب رهبران بازار باید به جای طرح های آزمایشی و پیشنهادات خاص، بیشتر روی استراتژی های مربوط به نمونه های اولیه طراحی شده برای صنعتی سازی متمرکز شوند.

در یک دهه آینده پیشرفت های واقعیت دیجیتالی (ترکیبی از واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، واقعیت ترکیبی، ۳۶۰ درجه و تکنولوژی های انقلابی و همه جانبه) به راهکارهای شهودی و طبیعی تر برای تکنولوژی منجر می شود تا کیفیت زندگی ما را بالا ببرند. در واقع در آینده ای نه چندان دور ما دیگر برای مواجهه با اطلاعات دیجیتالی احتمالا از ابزارهایی مانند نمایشگرها و سخت افزارها بهره نمی بریم و به تدریج حرکات و اشارات، احساسات و نگاه ها را جایگزین آنها می کنیم. این روند در واقع جهشی به سمت جلو و شبیه به تغییر از دنیای وب به موبایل است. بررسی های موسسه تحقیقاتی IDC نشان می-دهد که کل هزینه صرف شده برای خرید محصولات و خدمات مربوط به واقعیت افزوده و واقعیت مجازی از ۱/۹ میلیارد دلار در سال ۲۰۱۷ به حدود ۱۶۰ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۱ خواهد رسید که این روند رشد به دنبال متوسط نرخ رشد سالانه ۲/۱۱۳ درصدی رخ خواهد داد.

این رشد اما چه معنایی دارد؟ به نظر می رسد شرکت ها به سرعت در حال تغییر سیاست های خود از تجربه دستگاه های ابتدایی واقعیت افزوده و مجازی به سمت ایجاد راهکارهای اساسی و مهم برای عملکرد کسب و کارها هستند. سرمایه گذاری های مصرف کنندگان در صنعت گیم و سرگرمی همچنان ادامه دارد، اما اقدام واقعی در محیط کار اتفاق می افتد. IDC تخمین می زند که مدل های استفاده صنعتی از تکنولوژی های واقعیت افزوده و مجازی می توانند سرمایه گذاری های خوبی را در سال ۲۰۱۷ جذب کردند تا به این ترتیب بخش مونتاژ و ایمنی ۳۳۹ میلیون دلار، نمایش محصولات برای خرده فروشی ۲۵۰ میلیون دلار و آموزش فرآیند تولید ۲۴۸ میلیون دلار را به خودشان اختصاص بدهند. در طول ۱۸ تا ۲۴ ماه آینده روند روند واقعیت دیجیتالی احتمالا به نقطه اوج خودش خواهد رسید و شرکت های بیشتری از آن به صورت آزمایشی بهره گرفته و در نهایت سعی دارند حجم تولید و بازده خودشان را از این طریق بالا ببرند. بعضی از اولین شرکت هایی که این تکنولوژی را بکار گرفته اند، حالا برای دومین یا سومین بار از آن در جریان تولید یا طراحی خدمات استفاده می کنند. شرکت های دیگر هم سعی دارند از این تکنولوژی برای صنعتی شدن بهره ببرند. برای مثال، شرکت BMW واقعیت مجازی را با فرآیند طراحی خودرو ترکیب کرده است، در حالی که شرکت Air France سیستم های سرگرمی چند جانبه را در بعضی از پروازهایش بکار گرفته است. این سیستم ها به مسافران اجازه می دهند که هدست-های واقعیت مجازی را به چشم زده و فیلم ها را به صورت سه بعدی تماشا کنند. این روند ممکن است باعث سرعت گرفتن روند پیشرفت طراحی سه بعدی تلفیق شده با سیستم های واقعیت دیجیتالی، بشود.

رابط های شفاف: ترکیبی از صدا، جسم و قابلیت های تثبیت موقعیت اشیا این امکان را برای کاربران فراهم می آورد تا با اطلاعات، اپلیکیشن ها، نرم افزارها و محیط اطرافشان تعامل داشته باشند. هر چند چنین عملکردی در سال های آینده توسعه بیشتری هم خواهد داشت، اما در حال حاضر هم می تواند رابط-های کاربری ملموس تر و طبیعی تری را ایجاد کند.

دسترسی همیشگی: درست همانطور که این روزها از کار با ابزارهای موبایل مان لذت می بریم، در آینده ای نه چندان دور واقعیت مجازی و افزوده یک ارتباط همیشگی را با اینترنت یا شبکه های سازمانی و کاری برقرار می کنند. با این حال اما به جای آنکه مثل این روزها برای دسترسی به اینترنت دست به جیب بشویم تا گوشی موبایل را پیدا کنیم، در سال های آینده از دستگاه های پوشیدنی ویژه واقعیت افزوده یا مجازی استفاده می کنیم. پیشرفت در طراحی و اصول تکنولوژیک باعث ظهور نسل جدیدی از دستگاه های دیجیتال راحت و خودکاری می شود که بدون نیاز به سیم یا باتری های بزرگ به اینترنت متصل می شوند.

سطوح سازگاری: تصور کنید که با همکاران تان در یک جلسه مجازی شرکت کرده اید که ناگهان یک آگهی سه بعدی با صدای بلند پخش می شود و تمام تمرکزتان را بهم زده و جلسه را بهم می ریزد. درست به همین دلیل هم هست که روی موبایل های هوشمند امکان بی صدا کردن زنگ تماس را داریم و یا در وب-گردی می توانیم تبلیغتت پاپ آپ را متوقف کنیم. درباره واقعیت افزوده و مجازی هم امکان کنترل فیدهای اطلاعاتی ظاهر شده در محیط مجازی اطراف، اهمیت زیادی دارد. در آینده نزدیک احتمالا امکان مناسب سازی اطلاعات بر اساس اولویت های کاربر، مکان یا فعالیت ها وجود خواهد داشت.

توسعه این قابلیت های تاثیرگذار ممکن است یک روزه اتفاق نیفتد. طراحی تجربیات کاربران برای محیط های همه جانبه فرآیند اساسا متفاوتی نسبت به ایجاد تجربیات برای نمایشگرهای صفحه تخت است. در واقع این کار از زبان ها و الگوهای کاملا جدیدی استفاده می کند. بعضی تکنیک های طراحی باید توسط نسل جدیدی از برنامه نویسانی ابداع شوند که مهارت هایشان بیشتر در ساختار هالیوود بگنجد تا دپارتمان های سنتی IT. این روزها مدیران ارشد فهرستی از داوطلبان طراحی بازی ویدئویی و فیلم با تخصص تولید تصاویر کامپیوتری دارند که می توانند به طراحی تجربیات واقعیت مجازی کمک کنند. در همین حال استودیوهای بزرگ هالیوود برنامه های توسعه محتوای مورد نظرشان به صورت واقعیت مجازی را دنبال می کنند.

فرصت های بزرگ برای واقعیت دیجیتالی

آینده در راه است. روند رشد واقعیت دیجیتالی دیگر تنها روی تکنولوژی متمرکز نبوده و به طور جدی به دنبال توسعه و کاربردپذیری است. با این اوصاف کارشناسان پیش بینی می کنند که فرصت های مهم و بزرگی پیش روی این پدیده تازه وجود داشته باشد.

محتوا: “همکاری بدون هم مکانی”. واقعیت دیجیتالی در حال حاضر این امکان را برای کارمندان فراهم آورده است که همکارانشان در مکان های دیگر را حمایت کرده و اطلاعات شان را با آن ها به اشتراک بگذارند. بعضی ها ممکن است فکر کنند که این کار به کمک تماس تصویری امکان پذیر است، اما ماجرا بیش از این هاست. برای مثال مهندسانی که در یک دفتر منطقه ای هستند می توانند همزمان با تعمیر و ساخت تجهیزات بی سیم، ببینند که کارگران مزرعه چه چیزی را می بینند و به آن ها در انجام کارهایشان کمک کرده و مشاوره بدهند. دانشمندان متخصص در علوم اقیانوس های مختلف در یک آزمایشگاه و مرکز تحقیقاتی مجازی دور هم جمع خواهند شد و تحقیقاتی مشترک انجام خواهند داد. ویدئوکنفرانس ها و چت های زنده –که اغلب به خاطر کیفیت پایین اینترنت و زاویه دوربین نامناسب، خسته کنند و بی فایده هستند- می توانند در آینده به تعاملاتی همه جانبه تبدیل شوند که مذاکرات چهره به چهره، حالات و اشارات در لحظه را تکرار می کنند. گروه های کاری می توانند در اموال و دارایی های دیجیتال اشتراکی مانند وایت برد مجازی و یا الگوهای دیجیتالی، در کنار یکدیگر کار کنند.

شناخت و آگاهی: واقعیت دیجیتالی می تواند به کارمندان دانش و امکان دسترسی به اطلاعات خاصی را در همان لحظه ای بدهد که آنها در حین انجام وظایف شان نیاز دارند. این چیزی بیشتر از یک ابزار تخصصی اشتراک گذاری اطلاعات و اسناد است؛ بک ابزار ارایه اطلاعات در فضای بصری. برای مثال مهندسان ساختمان در حالی که عینک واقعیت دیجیتالی به چشم دارند می توانند توضیحات دقیقی از یک پروژه الکتریکی و یا بخش های لوله کشی را ببینند و همچنین چگونگی عملکرد بخش های مجزا را برای ایجاد تناسب با دیوارها ببینند. حالا همین انعطاف پذیری را در زمینه های مختلفی مانند معماری، طراحی داخلی، توسعه و تحقیق محصولات مصرفی، زنجیره تامین و تولید و یا تصویرسازی لجستیکی تصور کنید. تحلیل گران تکنولوژی های همه جانبه یا چند سویه حالا می توانند تجربه کار با تکنولوژی واقعیت مجازی را به کمک جستجوی کاربران در اطلاعات در محورها و ابعاد مختلف، بهبود بدهند. برای مثال مهندسان تکنولوژی های همه جانبه می توانند با تحلیل اطلاعات تاریخی مربوط به تعیین سطح و جاگذاری برج های آنتن موبایل شهری بررسی کنند که محیط مجازی ممکن است بتواند با جا به جایی آنها، کیفیت زندگی ساکنان آن منطقه را تغییر دهد.

یادگیری: بعضی از شرکت های پیشرو از واقعیت دیجیتالی استفاده می کنند تا کارآموزان را در موقعیت-های شبیه زندگی قرار دهند که بسیار گران بوده یا حتی از نظر منطقی ایجاد آن روی زمین امکان پذیر نباشد. برای مثال شرکت بین المللی UPS (ارایه دهنده خدمات بسته بندی و ارسال بسته) آزمون های رانندگی مجازی برگزار می کند که به رانندگان تازه کار این امکان را می دهد تا پیش از آنکه پشت یک خودروی ون پنج تنی بنشینند، خودشان را در دنیای مجازی امتحان و ثابت کنند. رستوارن های معروف KFC هم یک فرآیند شبیه سازی برای آموزش کارمندانش در یک اتاق فرار مجازی ارایه داده اند. کارمندان KFC باید بتوانند به صورت موفقیت آمیزی پنج مرحله آماده سازی مرغ را قبل از بردن آن برای مشتری انجام بدهند.

کاوش و بررسی: از آنجایی که تولیدکنندگان و شرکت ها از واقعیت دیجیتالی برای نزدیک ترین کردن مصرف کنندگان به محصولات و خدمات شان استفاده می کنند، این روزها اغلب کاربردهای این تکنولوژی در زمینه های خرده فروشی، مهمان نوازی در سفر، اوقات فراغت و بخش های مربوط به خدمات املاک بیشتر روی مصرف کنندگان متمرکز هستند. به عنوان مثال شرکت Estée Lauder –که در زمینه ارایه محصولات آرایشی، بهداشتی و مراقبتی فعالیت می کند- روی وب سایت و اپلیکیشن خود یک آینه آرایشی مجازی ارایه کرده است که مبتنی بر واقعیت افزوده بوده و می تواند نور، درخشش و بافت پوست را تعیین کند تا کاربران بتوانند به صورت مجازی محصولات این شرکت را امتحان کرده و همزمان به صورت لایو فیلمبرداری و آن را روی شبکه های اجتماعی پست کنند تا کاربران دیگر هم ببینند. در بخش خدمات املاک هم این تکنولوژی کمک می کند تا مشتریان بتوانند به صورت کامل و با جزئیات دقیق خانه ها را بدون صرف وقت برای رفتن به داخل آنها ببینند و راحت تر تصمیم بگیرند.

بازی: موارد استفاده و کاربرد کامل تکنولوژی های واقعیت دیجیتالی در صنعت بازی، داستان سرایی و رویدادهای زنده متنوع و مختلف هستند و از طرفی انتظار می رود در سال های آینده بیشتر و بیشتر هم بشوند. موسسه تحقیقاتی IDC پیش بینی کرده است که میزان سرمایه گذاری در کاربردهای واقعیت مجازی و افزوده در صنعت بازی به تنهایی تا سال ۲۰۲۱ به ۵/۹ میلیارد دلار خواهد رسید.

تاثیر جهانی

مردم در سراسر جهان هیجان خوبی برای تحولاتی که واقعیت دیجیتالی در صنایع و بخش های زیادی ایجاد می کند، دارند. با این حال اما زمان بندی پیش بینی شده برای همه گیر شدن این تکنولوژی آنقدرها هم نزدیک نیست. با این همه فرصت های افزایش بهره وری سازمانی، ایمن تر کردن مشاغل خطرناک، تقویت و افزایش مهارت های کارمندان از طریق واقعیت افزوده و مجازی در مناطق مختلف دنیا و به خصوص آفریقا، استرالیا و آمریکای لاتین ایجاد شده است.

در آفریقا و آمریکای لاتین شرکت های معدنی و دیگر صنایع با مشاغل سخت و خطرناک، استفاده از این تکنولوژی ها برای کمک به کاهش خطرات ایمنی را آغاز کرده اند. البته هزینه های بالای سرمایه گذاری اولیه احتمالا بکارگیری گسترده این تکنولوژی در مناطق دیگر را از دو تا پنج سال دیگر به تعویق می-اندازد.

استرالیا در حال حاضر واقعیت دیجیتالی را در بخش های سرگرمی و خرده فروشی بکار گرفته است، در حالی که خدمات املاک، خدمات مالی و آموزش هم همزمان در حال جستجوی فرصت های مناسب برای استفاده از این تکنولوژی هستند. در اروپا هم سازمان های بزرگ در حال استفاده آزمایشی از این تکنولوژی در موقعیت های مختلف شامل نگهداری زیرساخت ها و خرده فروشی هستند، با این حال اما مانع اصلی پیش روی گسترش این تکنولوژی نرخ پایین استفاده از شبکه های با پهنای باند فوق العاده است. استرالیا در حال حاضر تاثیر گسترش واقعیت دیجیتالی را تجربه می کند، در حالی که مناطق دیگر به سمت استفاده گسترده از آن در حدود یک تا پنج سال آینده هستند. کارشناسان Deloitte اما معتقدند که گسترش و همه  گیر شدن واقعیت افزوده در دنیا و به خصوص در مناطقی مانند آفریقا و خاورمیانه، نیازمند تغییر چشمگیر فرهنگی نسبت به جهان های مجازی است. از طرفی مهارت آموزی در میان نیروهای کاری مناطقی مانند اروپای جنوبی و آمریکای لاتین هم مانع جدی برای گسترش این تکنولوژی در این مناطق است.

 

 

آی تی ایران / Deloitte
ندا لهردی

عضو جدید خانواده سرفیس

۱۹ تیر ۱۳۹۷
59 views
بدون نظر

اگر به دنبال خرید یک لپ‌تاپ یا تبلت خوب بوده باشید، حتما با سری سرفیس آشنا شده‌اید چون با کیفیت‌ترین لپ‌تاپ‌ و تبلت‌های ویندوزی دنیا را امروز مایکروسافت تولید می‌کند. این خانواده بزرگ که شامل سرفیس استودیو، سرفیس بوک، سرفیس پرو و سرفیس لپ‌تاپ است حالا عضو جدیدی را کنار خود می‌بیند که سرفیس گو (Surface Go) نام دارد. این محصول جدید یک تبلت ۱۰ اینچی است که با قیمت بسیار مناسب ۳۹۹ دلاری وارد بازار می‌شود.

یکی از برتری‌های سرفیس گو نسبت به آی‌پد و یا کروم‌بوک سیستم‌عامل این دستگاه است. سرفیس گو هم مانند سایر اعضای خانواده خود سیستم‌عامل ویندوز کامل را دارد و شما می‌توانید نرم‌افزارهای کامل را روی این دستگاه نصب کنید و همین عامل کمک می‌کند تا این دستگاه مثل کروم‌بوک یا آیپد فقط یک موبایل بزرگ نباشد و کارایی یک کامپیوتر را داشته باشد.

سرفیس گو تنها ۵۰۰ گرم وزن دارد و به پورت یو‌اس‌بی نوع C مجهز شده است. به گفته نویسنده وب‌سایت Cnet این تبلت ابعاد بسیار خوب و طراحی بی‌نظیری دارد. به راحتی در یک کیف کوچک جا می‌شود و خیلی راحت می‌توان در هر شرایطی از آن استفاده کرد. به گفته او مهمترین برتری سرفیس گو قلم فوق‌العاده، کیک‌استند بی‌نظیر (پایه‌ای که تبلت را نگه‌میدارد) و بهترین صفحه کلید در این کلاس است که به شکلی مینیاتوری همه این‌ها را در دستگاهی کوچک جای داده‌اند. شما می‌توانید این دستگاه را از طریق پورت مخصوص شارژ و یا USB-C شارژ کنید. این داشتن ۲ پورت برای شارژ به شما امکان می‌دهد بتوانید هم از پورت USB استفاده کنید و هم همزمان تبلت را شارژ کنید.

آنچه که تا به این لحظه از سخت‌افزار این محصول می‌دانیم را می‌توانید در ادامه بخوانید.

Intel Pentium Gold Processor 4415Y CPU

۱۰-inch, 1,800×1,200 display

۴GB or 8GB RAM

۶۴GB eMMC storage, or 128GB/256GB SSD storage

۵MP Windows Hello face sign-in camera

۸MP rear-facing autofocus camera

 USB-C, microSD card and headphone inputs

Windows 10 S, Home or Pro

اگر هم علاقه دارید این تبلت را به یک لپ‌تاپ کامل تبدیل کنید می‌توانید کیبورد مخصوص این دستگاه را به قیمت ۹۹ دلار برای مدل ساده و ۱۲۹ دلار برای مدل آلکانتارا خریداری کنید.

همچنین می‌توانید ماوس کوچک و زیبایی که برای این دستگاه طراحی شده را با ۳۵ دلار بخرید. اگر هم اهل طراحی هستید بهترین قلم دیجیتالی دنیا را سرفیس در اختیار دارد که دارای کمترین تاخیر و بیشترین دقت در میان دیگر رقبا است. این قلم هم به صورت جداگانه و به قیمت ۹۹ دلار فروخته می‌شود.

در خط تولید سرفیس جای یک تبلت ۱۰ اینچی و همچنین یک موبایل خالی بود. حالا مایکروسافت یکی از این خلاها را به خوبی پر کرده است و تقریبا همه کسانی که این دستگاه را از نزدیک دیده‌اند از آن تعریف و تمجید فراوان کرده‌اند. درضمن اگر نیاز دارید همه‌جا اینترنت داشته باشید می‌توانید نسخه LTE این تبلت را خریداری کنید تا همیشه به اینترنت متصل باشید و به دستگاه‌های دیگر خود هم اینترنت برسانید. این تبلت قرار است از دوم آگوست وارد بازار شود و پیش‌سفارش آن هم از همین امروز در آمریکا، انگلستان و استرالیا آغاز شده است.

با Surface Go آشنا شوید
آی‌تی‌ایران

گزارش مالی ال جی از سه ماهه دوم ۲۰۱۸

۱۹ تیر ۱۳۹۷
34 views
بدون نظر

ال‌جی نتایج اولیه درآمدهای خود در سه ماهه دوم سال ۲۰۱۸ را منتشر کرد

شرکت ال‌جی الکترونیکس به تازگی نتایج اولیه درآمدهای خود در سه ماهه دوم سال ۲۰۱۸ را اعلام کرد

طبق گزارش شرکت ال‌جی الکترونیکس، مجموع درآمدهای اولیه این شرکت در سه ماهه دوم سال ۲۰۱۸ حدود ۱۵ هزار میلیارد وون کره و مجموع سود اجرایی‌اش ۷۷۱ میلیارد وون کره است. انتظار می‌رود فروش نهایی ۳٫۲ درصد بیشتر از همین فصل در سال قبل باشد و سود عملیاتی نسبت به سال گذشته ۱۸٫۵ درصد افزایش پیدا کند.

ال‌جی اعلام کرد که کسب درآمد حاصل از فروش ۳۰٫۱ هزارمیلیارد وون کره و سود عملیاتی ۱٫۹  هزارمیلیارد وون این شرکت در نیمه اول امسال بالاترین میزان برای این بازه زمانی در تاریخ ال‌جی الکترونیکس بوده و این اولین باری است که میزان فروش از ۳۰ هزارمیلیارد وون کره در شش ماه نخست سال فراتر می‌رود.

این ارقام مجموعه درآمدهای اولیه بر اساس K-IFRS است. ارائه گزارش درآمدهای اولیه به عنوان سرویسی برای سرمایه‌گذاران قبل از اعلام نتایج قطعی ال‌جی الکترونیکس شامل سود خالص و جزییات دیگر در مورد هر بخش است که به صورت رسمی اواخر همین ماه اعلام خواهد شد.

 

روابط عمومی ال جی